تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
رَبَّنا وَ ابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولاً مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِکَ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ يُزَکِّيهِمْ إِنَّکَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَکِيمُ (129)
ترجمه
پروردگار ما و مبعوث فرما در ايشان پيغمبرى از خودشان که بخواند بر ايشان آيات تو را و بياموزد ايشانرا کتاب و حکمت و پاک نمايد آنانرا همانا بدرستيکه توئى داراى عزت و حکمت.
تفسير
ضمير در کلمه فيهم راجع است بامت مسلمه چنانچه از حضرت صادق (ع)
جلد 1 صفحه 174
روايت شده است و جز پيغمبر خاتم رسولى که از اولاد هر دو پيغمبر باشد مبعوث نشده است و قمى فرموده مراد اولاد اسمعيل (ع) است لذا پيغمبر (ص) فرموده من خوانده پدرم ابراهيم (ع) ميباشم و مراد از تلاوت آيات قرائت آنها و ابلاغ وحى الهى است که مشتمل بر دلائل توحيد و نبوت است و مراد از حکمت بيان معارف الهيه و احکام دينيه است که موجب کمال نفس است و تزکيه از شرک و فسق و اخلاق ناپسند بايد بعمل آيد و خداوند عزيز است ولى بقهر و غلبه بر مراد عزت پيدا نکرده بلکه صفاتش مانند ذاتش قديم است و امرش استوار و محکم و مطابق با حکمت و مصلحت است.