1- يادآورى امدادهاى الهى و خطرهايى که خدا از ما دور کرده، مايهى آرامش و قوّت قلب است. وَ إِذْ يَمْکُرُ بِکَ ...
2- زندان و ترور و تبعيد، ابزار دست جبّاران تاريخ براى مقابله با حقّ است.
لِيُثْبِتُوکَ أَوْ يَقْتُلُوکَ ...
3- کفر، انسان را تا حدّ پيامبرکشى مىکشاند. الَّذِينَ کَفَرُوا ... يَقْتُلُوکَ
4- در مقابل سخن حقّ، هيچ دليل و منطقى وجود ندارد. کافران به جاى حلّ مسئله و پذيرش حقّ، براى حذف موضوع حقّ و مردان حقّ اقدام مىکنند.
الَّذِينَ کَفَرُوا لِيُثْبِتُوکَ أَوْ يَقْتُلُوکَ أَوْ ...
5- توطئهى کفّار عليه مسلمانان هميشگى و حمايت خداوند هم از آنها دائمى است. «يَمْکُرُونَ وَ يَمْکُرُ اللَّهُ» (چنين نيست که هميشه دشمنان به اهداف خود برسند، خداوند با تدبير خود، توطئههاى آنان را خنثى مىکند.)
6- هرکه با طرفداران حقّ حيله کند، با خداوند طرف است. «يَمْکُرُونَ وَ يَمْکُرُ اللَّهُ»
7- خداوند، حامى کتاب و اولياى خويش است و با تار عنکبوت، اشرف مخلوقات را حفظ مىکند و بزرگترين توطئهها را خنثى کرده، مسير تاريخ را عوض مىکند. «وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماکِرِينَ»
8- هر جا لازم باشد، خداوند اولياى خود را از توطئهها آگاه مىکند. نقشهاى را که مىخواستند کسى نفهمد، همهى دنيا فهميدند. «وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماکِرِينَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج3، ص: 308