1- اگر تقوا داشته باشيم، در آزمايش مال و فرزند، خداوند ما را کمک مىکند که چگونه برخورد کنيم. أَمْوالُکُمْ وَ أَوْلادُکُمْ فِتْنَةٌ ... إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَکُمْ فُرْقاناً
2- عملکرد انسان، در بينش او تأثير دارد. کسى که تقوا دارد، علاوه بر علم، فطرت، عقل و تجربه، خداوند بصيرت و شناخت ويژهاى به او مىدهد.
«فرقان» نکره آمده است تا نشان دهد که بصيرت خاصّى مراد است)
3- تقوا، هم عامل شناخت صحيح، «فرقان» هم مايهى آبرو و حيثيّت اجتماعى، «يُکَفِّرْ عَنْکُمْ» و هم سبب مغفرت اخروى است. «يَغْفِرْ لَکُمْ»
4- اعطاى بصيرت ويژه به پرهيزکاران و بخشايش گناهان آنان، تفضّلى از جانب خداوند است. يَجْعَلْ لَکُمْ فُرْقاناً ... وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ
«1». بقره، 282.
«2». نهجالبلاغه، خطبه 189.
«3». نهجالبلاغه، حکمت 219.
تفسير نور(10جلدى)، ج3، ص: 306