در آيه‌ى قبل، سخن از مکرهاى پى در پى کفّار و توطئه براى طرد و کشتن پيامبر صلى الله عليه و آله بود، اين آيه نمونه‌اى از مکرهاى فرهنگى آنان را که براى تحقير مکتب و قرآن طرح شده است، بيان مى‌کند.
«أَساطِيرُ» جمع «اسطوره»، به معناى افسانه‌هاى خرافى و خيالى است که يا درباره‌ى انسان‌هاى اوّليه است و يا ساخته و پرداخته آنان است.
نضربن حارث در سفر به ايران، داستان رستم واسفنديار را فراگرفت و در حجاز براى مردم بازگو مى‌کرد و مدّعى بود که من هم مى‌توانم مثل محمّد صلى الله عليه و آله حرف بزنم و قصه بگويم. «1»