در آيه‌ى قبل، خداوند به خاطر وجود پيامبر صلى الله عليه و آله در ميان مردم و همچنين برگشت وتوبه و استغفارشان، عذابى همچون عذاب آسمانى قوم عاد و ثمود را از آنان برداشت، امّا در اين آيه سخن از عذاب آنان است که مى‌توان گفت: آنها استحقاق عذاب را دارند، هر چند خداوند به خاطر وجود پيامبر صلى الله عليه و آله عذابشان نمى‌کند.
البتّه ممکن است مراد از عذاب در اين آيه، بلاها و سختى‌هاى جنگ و اسارت باشد.
حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد: «اللّه اللّه فى بيت ربّکم لا تخلوه ما بقيتم فانّه ان تُرک لم‌تناظروا» «1»، از خدا پروا کنيد، از خدا پروا کنيد، درباره‌ى خانه‌ى خدايتان که اگر آن را رها کنيد و تعطيل شود، عذاب الهى، بى‌درنگ شما را فراخواهد گرفت.