اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا لَقِيتُم فِئَةً فَاثبُتُوا وَ اذکُرُوا اللّهَ کَثِيراً لَعَلَّکُم تُفلِحُونَ (45)
اي کساني که ايمان آورديد زماني که تلاقي کرديد با دسته و جمعيت کفار براي محاربه پس بايد ثابت قدم باشد در جهاد و بسيار ذکر خدا بگوئيد و بياد خدا باشيد بايد رستگار شويد.
اينکه آيه شريفه دستور کلي است در مورد جهاد که فرار از زحف يکي از گناهان کبيره است که سابقا تذکر داديم در همين سوره آيه 16 يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا که خداوند نصرت و ظفر را نصيب شما ميفرمايد إِذا لَقِيتُم فِئَةً مراد مجرد برخورد نيست بلکه تلاقي براي محاربه و مقاتله است و مراد از فئة مطلق است لکن مراد فئه کفار و مشرکين است زيرا آنها براي محاربه مؤمنين ميآيند فَاثبُتُوا ثبات قدم در هر امر ديني واجب و لازم است بخصوص در موقع جهاد وحشت نکنيد، فرار نکنيد، سستي نورزيد با کمال شهامت و شجاعت مقابله کنيد وَ اذکُرُوا اللّهَ کَثِيراً (ذکر اللّه حسن في کل حال) و عبادت بسيار بزرگي است وَ لَذِکرُ اللّهِ أَکبَرُ عنکبوت آيه 44، و ممکن است مراد ياد خدا باشد که از خدا طلب نصرت کنند و متذکر باشند که چنانچه در بدر براي آنها مدد فرستاد از ملائکه و آنها را نصرت بخشيد همين نحو باز آنها را منصور ميفرمايد لَعَلَّکُم باشد که شما تُفلِحُونَ رستگار شويد هم در دنيا معزز و منصور گرديد و هم در آخرت رستگار و مغفور گرديد.