پیام‌های تفسیر نور

1- کسانى که روحيه ناسالم دارند، با منافقان همصدا مى‌شوند. «إِذْ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ» 2- منافقان، مسلمانان را فريب‌خورده و مغرور مى‌پندارند. (و مى‌گويند: مگر مى‌توان با «اللّه اکبر» و با دست خالى به جنگ سلاح رفت؟! مگر مى‌شود ...) «غَرَّ هؤُلاءِ دِينُهُمْ» 3- گرايش‌ها وديدگاه‌ها، در نوع برداشت انسان تأثير مى‌گذارد. از يک عمل، چند برداشت مى‌شود؛ يکى توکّل مى‌پندارد و ديگرى فريب‌خوردگى وغرور. إِذْ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ غَرَّ هؤُلاءِ ... وَ مَنْ يَتَوَکَّلْ‌ «1». تفسير اثنى‌عشرى. جلد 3 - صفحه 335 4- توکّل بر خدا، از حساب غرور، جداست. وَ مَنْ يَتَوَکَّلْ‌ ... (توکّل بر خداوند در جنگ بدر، عامل پيروزى شد) 5- بايد بر کسى توکّل و اعتماد کرد که شکست ناپذير و تمام کارهايش حکيمانه است. «عَزِيزٌ حَکِيمٌ» (قدرت خداوند، همراه با عزّت وحکمت است)