پیام‌های تفسیر نور

1- خداوند با قهر به کفّار، پيامبر و مؤمنان را دلدارى مى‌دهد. وَ لَوْ تَرى‌ ... 2- فرشتگان الهى، مؤمنان و کافران را مى‌شناسند. «إِذْ يَتَوَفَّى الَّذِينَ کَفَرُوا» 3- قهر اخروى خداوند به کافران، از لحظه‌ى جان دادن آغاز مى‌شود. إِذْ يَتَوَفَّى‌ ... يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ‌ ... 4- در برزخ نيز عذاب هست. «ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ» 5- مجازات‌هاى الهى، کيفر کارهاى خود انسان است، نه انتقام خداوند. ذلِکَ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيکُمْ‌ ... 6- ظلم به يک نفر، به منزله‌ى ظلم به همه است. «لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ» (کوچک‌ترين ظلمى از جانب خداوند، ستمى بسيار بزرگ است و او منزّه از آن است.) 7- کيفرهاى الهى، براساس عدل است. «لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ»