1- رهبر مسلمانان مىتواند با کفّار پيمان ببندد. «عاهَدْتَ مِنْهُمْ» چنانکه پيامبر صلى الله عليه و آله پيمانهاى متعدّدى با کفّار مىبست، هرچند بعضى از آنان متعهّد نباشند.
«يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِي کُلِّ مَرَّةٍ»
2- پيمان شکنى دليل بر پيمان نبستن مجدّد نيست. «يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِي کُلِّ مَرَّةٍ»
3- پيمانشکنى، با انسانيّت سازگار نيست. شَرَّ الدَّوَابِ ... يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ
4- کفر، زمينهى پيمانشکنى است. الَّذِينَ کَفَرُوا ... يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ
5- پيمانشکنى، بىتقوايى است. يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ ... وَ هُمْ لا يَتَّقُونَ
6- بيشترين خطر از سوى کسانى است که پيمان شکنى شيوه و خصلت آنان شده
«1». کافى، ج 2، ص 290.
جلد 3 - صفحه 341
و از آن پروايى ندارند. يَنْقُضُونَ ... فِي کُلِّ مَرَّةٍ ... لا يَتَّقُونَ