1- از سرنوشت گذشتگان درس بگيريم. «کَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ»
2- تکذيب آيات الهى، زمينهى هلاکت انسان است. «کَذَّبُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ فَأَهْلَکْناهُمْ»
3- انسان، داراى اختيار است و سرنوشت او در گرو عملکرد خودش مىباشد.
«کَذَّبُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ فَأَهْلَکْناهُمْ بِذُنُوبِهِمْ»
4- ظلم و گناه، عامل قهر الهى است، چه ظلم به خويش، چه به مردم و چه به انبيا و مکتب. فَأَهْلَکْناهُمْ بِذُنُوبِهِمْ ... کانُوا ظالِمِينَ
5- بعضى از سختىها، حوادث و اتّفاقات دنيوى و زوال نعمتها، پيامد گناهان انسان مىباشد. «فَأَهْلَکْناهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَ أَغْرَقْنا آلَ فِرْعَوْنَ»
6- تکذيب آيات الهى و گناه، ظلم است. کَذَّبُوا ... کانُوا ظالِمِينَ