اين آيه را بايد در کنار آيه‌ى 58 در نظر گرفت که اگر رهبر مسلمانان با شواهد و قرائنى، يقين به خدعه‌ى دشمن در سايه‌ى صلح داشت، حساب ديگرى دارد، ولى در صورت‌احتمال حسن نيّت، بايد با هوشيارى آن را بپذيرد.
جلد 3 - صفحه 349
در برخى روايات، نصرت الهى، به پشتيبانى حضرت على عليه السلام از آن حضرت تفسير شده است. در کتاب ابن عساکر از ابوهريره روايت شده که پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله فرمودند: «بر عرش الهى نوشته شده است: «لا اله الّا أنا وحدى لا شريک لى، محمّد عبدى و رسولى، ايّدته بعلىّ» معبودى جز من نيست و شريکى ندارم و محمّد بنده و فرستاده‌ى من است، او را به وسيله‌ى على عليه السلام يارى کرده‌ام. و اين همان سخن خداست که فرمود: « «هو الّذى ايّدک بنصره و بالمؤمنين فکان النّصر عليّاً». «1»