1- اسير گرفتن در بحبوحهى جنگ، شکست و عذاب سختى را بدنبال دارد.
«لَمَسَّکُمْ فِيما أَخَذْتُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ»
2- پرداختن به غنائم پيش از سرکوبى کامل دشمن، ممنوع است. «لَمَسَّکُمْ فِيما أَخَذْتُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ»
3- شرط مصرف، حلال و پاک و دلپسند بودن است. «حَلالًا طَيِّباً»
4- همهى غنائم از شما نيست، بلکه بايد خمس آن رابپردازيد. فَکُلُوا مِمَّا ...
چنانکه در آيه 41 خوانديم: وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ ...
5- هشيار باشيد تا غنائم جنگى و فديه گرفتنها، انگيزهى والاى شمارا در جهاد
«1». اسراء، 15.
«2». تفسير اطيبالبيان.
جلد 3 - صفحه 358
تغيير ندهد و همواره خدا را در نظر داشته باشيد. «اتَّقُوا اللَّهَ» (آرى، بهرهبردارى از غنائم، لغزشگاه است.)
6- عفو کيفر اسير گرفتن بىموقع در جنگ بدر و حلال کردن درآمد حاصل از آزادى اسرا، (با اينکه نبايد اسير مىگرفتند)، جلوهاى از رحمت و مغفرت الهى است. فَکُلُوا ... غَفُورٌ رَحِيمٌ
7- مغفرت الهى، پرتوى از رحمت اوست. «غَفُورٌ رَحِيمٌ»