يکى از اشتباهات بنى‌اسرائيل اين بود که به نياکان و پيشينيان خويش، بسيار مباهات و افتخار مى‌کردند و گمانشان اين بود که اگر خودشان آلوده باشند، به خاطر کمالات گذشتگانشان، مورد عفو قرار خواهند گرفت. اين آيه به آنان هشدار مى‌دهد که شما مسئول اعمال خويش هستيد، همچنان که آنان مسئول کرده‌هاى خويش هستند.
در کتاب غررالحکم از حضرت على عليه السلام آمده است: «الشرف بالهمم العالية لا بالرمم البالية» شرافت و بزرگى به همت‌هاى عالى و بلند است، نه به استخوان‌هاى پوسيده‌ى نياکان و گذشتگان. در تاريخ مى‌بينيم که افراد در سايه عمل خويش، آينده خود را رقم مى‌زنند. زن فرعون اهل بهشت مى‌شود، ولى همسر لوط در اثر بد کردارى، به دوزخ رهسپار مى‌شود.
اينها نمونه‌ى عدالت ونظام حقِ پروردگار است.
در حديثى از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل شده است که فرمود: اى بنى‌هاشم، مبادا ساير مردم براى آخرت خود کار کنند، ولى شما به انساب خود دل خوش کنيد.