1- وقتى کفّار يار يکديگرند، «وَ الَّذِينَ کَفَرُوا بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ» اگر مسلمانان هميارى نداشته باشند، گرفتار فتنه و فساد خواهند شد. «إِلَّا تَفْعَلُوهُ تَکُنْ فِتْنَةٌ»
2- پذيرفتن ولايت و سلطهى کافران، فساد و فتنهاى بزرگ در زمين است. «إِلَّا تَفْعَلُوهُ تَکُنْ فِتْنَةٌ»
3- اگر ميان شما مسلمانان، پيوند محکم ولايت نباشد، کفّار متّحد شده شما را نابود مىکنند. «إِلَّا تَفْعَلُوهُ تَکُنْ فِتْنَةٌ»
تفسير نور(10جلدى)، ج3، ص: 366