1- پس از طىّ همهى مراحلِ دعوت، استدلال و پيمانبستن، اگر مشرکان باز هم توطئه و دشمنى کردند، براى سرکوبشان از همهى شيوهها استفاده کنيد. مثل کشتن، اسير گرفتن، راه بستن و محاصره. «فَاقْتُلُوا، خُذُوهُمْ، أُحْصِرُوا»
2- هم قاطعيّت لازم است هم نرمش. «فَاقْتُلُوا، فَخَلُّوا»
3- آزادى مذهب آسمانى آرى، امّا انحراف فکرى و سقوط عقل و انسانيّت، قابل تحمّل نيست. «فَاقْتُلُوا الْمُشْرِکِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ»
4- مسلمانان بايد همواره در کمين توطئهگران باشند. «وَ اقْعُدُوا لَهُمْ کُلَّ مَرْصَدٍ»
5- تشکيلات اطلاعاتى مسلمانان بايد چنان باشد که حتّى توطئهگران را در خارج از مرزها زير نظر داشته باشند. «کُلَّ مَرْصَدٍ»
6- براى سرکوبى دشمنان توطئهگر، مرزها و تمام راههاى نفوذ را کنترل کنيم.
«وَ اقْعُدُوا لَهُمْ کُلَّ مَرْصَدٍ»
7- توبه را حتّى هنگام جنگ هم بپذيريد. چون اسلام دين سماحت و بزرگوارى است، نه عقدهگشايى و انتقام. فَاقْتُلُوا .... فَإِنْ تابُوا
8- توبه بايد همراه با عمل باشد. از توبهى بىعمل، فريب نخوريم. فَإِنْ تابُوا وَ أَقامُوا ...
9- توبه از شرک، ايمان است و نشانهى توبهى واقعى، نماز و زکات است. تابُوا وَ أَقامُوا الصَّلاةَ ...
10- نماز، در رأس عبادتهاست. به کسىکه به شعائر دينى (نماز و زکات) احترام مىگذارد، تعرّض نکنيد. أَقامُوا الصَّلاةَ ... فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ
تفسير نور(10جلدى)، ج3، ص: 380