1- ارتداد از دين، يکى از نمونههاى پيمانشکنى و مسخره کردن مکتب است.
«وَ إِنْ نَکَثُوا» (شايد «نَکَثُوا» پس از «تابُوا» اشاره به ارتداد باشد).
2- کيفر طعن و توهين به اسلام، اعدام است. «طَعَنُوا، فَقاتِلُوا» (با توهين کنندگان به مقدّسات مذهبى، بايد به شدّت برخورد کرد)
3- جهاد اسلامى، براى دفاع از مکتب است. «نَکَثُوا، طَعَنُوا، فَقاتِلُوا»
4- چون پيمانشکنى و مسخره کردن دين، از ناحيهى رهبران کفر است، پس با آنان مبارزه کنيد. «فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الْکُفْرِ»
«1». تفسير نورالثقلين.
جلد 3 - صفحه 387
5- در مبارزه، بايد نابودى سران توطئه و مرکز فرماندهى و تشکيلات دشمن، در اولويت باشد. «فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الْکُفْرِ»
6- هر سوگندى شما را نفريبد. سوگند پيمانشکنان، بىاعتبار است. «لا أَيْمانَ لَهُمْ»
7- از اهداف جهاد اسلامى، جلوگيرى از توطئه دشمن است. «لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ»