تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ قالُوا کُونُوا هُوداً أَوْ نَصارى‌ تَهْتَدُوا قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً وَ ما کانَ مِنَ الْمُشْرِکِينَ (135) تفسير اثنا عشرى، ج‌1، ص: 264 شأن نزول: جمعى از يهود و نصارى با مسلمانان محاجه نمودند، يهود گفتند: حضرت موسى عليه السلام پيغمبر ما افضل انبياى ديگر و تورات کتاب ما بهتر از کتب ديگر است. نصارى گفتند: حضرت عيسى عليه السلام پيغمبر ما افضل انبياى ديگر و انجيل کتاب ما بهتر از کتب ديگر است شما هم بيائيد متابعت ما کنيد هدايت مى‌يابيد؛ آيه شريفه نازل شد: وَ قالُوا کُونُوا: و گفتند يهود و نصارى به مسلمانان: باشيد شما، هُوداً أَوْ نَصارى‌: بر دين يهود يا نصرانى، تَهْتَدُوا: تا هدايت يابيد به راه راست، قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ‌: بگو اى پيغمبر در جواب آنان چنين نيست که شما مى‌گوئيد، بلکه طريق اهتدا ملت ابراهيم عليه السلام است و ما متابعت آن کنيم، شما هم پيروى نمائيد ملت ابراهيم عليه السلام را. حَنِيفاً: در حالتى که آن ملت مايل است از همه کجيها به راه راست و از اعوجاج به استقامت، يا ابراهيم عليه السلام مايل بوده از همه اديان باطله به دين حق که اسلام مى‌باشد. وَ ما کانَ مِنَ الْمُشْرِکِينَ‌: و نبود ابراهيم عليه السلام از شرک آورندگان. اين تعريض است به اهل کتاب و غير آنها که ادعا مى‌کردند که تابع حضرت ابراهيم عليه السلام هستند و حال آنکه مشرک مى‌باشند، زيرا يهود گفتند عزير پسر خدا و نصارى معتقد شدند که عيسى عليه السلام پسر خدا است؛ و اين هر دو مخالف توحيد باشد.