تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) تِلْکَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَها ما کَسَبَتْ وَ لَکُمْ ما کَسَبْتُمْ وَ لا تُسْئَلُونَ عَمَّا کانُوا يَعْمَلُونَ (134) تِلْکَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ‌: اين جماعت يعنى حضرت ابراهيم و اسمعيل و يعقوب عليهم السلام و اولاد ايشان گروهى بودند که در گذشتند، لَها ما کَسَبَتْ‌: براى ايشان است آنچه بجا آوردند از اعمال، وَ لَکُمْ ما کَسَبْتُمْ‌: و مر شما راست آنچه کسب کرديد، يعنى هر يک از ايشان و شما را بر عملهاى خود پاداش خواهند داد. وَ لا تُسْئَلُونَ عَمَّا کانُوا يَعْمَلُونَ‌: و پرسيده نخواهيد شد از آنچه بودند که بجا مى‌آورند، يعنى اگر از ايشان گناهان صادر شده باشد، شما را به آن مؤاخذه نکنند، همچنانکه به حسنات آنها شما مثاب نشويد.