تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ قالُوا کُونُوا هُوداً أَوْ نَصارى‌ تَهْتَدُوا قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً وَ ما کانَ مِنَ الْمُشْرِکِينَ (135) ترجمه‌ و گفتند بوده باشيد يهود يا ترسا هدايت يابيد بگو بلکه کيش ابراهيم که ثابت بود بر حق و نبود از مشرکان. تفسير هر يک از دو جماعت يهود و نصارى ثبات بر دين خود را موجب هدايت دانستند و مردم را بآن دعوت نمودند و خداوند هر دو را رد فرمود و متابعت ملت ابراهيم را اعلام داشت و بحقيت آن تصريح نمود و پيغمبر خاتم را مأمور بدعوت بطريقه او که توحيد کامل بود فرمود و ميل از هر ملتى را بملت او ايجاب کرد و ثبات بر قواعد حنيفيه آنرا لازم شمرد چنانچه عياشى از حضرت صادق (ع) روايت نموده که فرمود حنيفيت اسلام است و از حضرت باقر (ع) روايت نموده که باقى نگذارد حنيفيت چيزيرا حتى از آن است گرفتن ناخن و زدن شارب و ختنه نمودن و چون اهل کتاب مدعى بودند که ما هم متابعت ملت ابراهيم را مى‌نمائيم با آنکه مشرک بودند خداوند نفى شرک از آنحضرت و طريقه او فرمود تا بطلان دعوى آنها ظاهر گردد.