تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
تِلْکَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَها ما کَسَبَتْ وَ لَکُمْ ما کَسَبْتُمْ وَ لا تُسْئَلُونَ عَمَّا کانُوا يَعْمَلُونَ (134)
ترجمه
اين جماعتى است که بتحقيق گذشتند مر ايشانرا است آنچه کسب
جلد 1 صفحه 176
نمودند و مر شما را است آنچه کسب کرديد و پرسيده نشويد شما از آنچه بودند آنها که بجا مياوردند..
تفسير
يعنى ابراهيم و اسمعيل و اسحق و يعقوب و اسباط مردمان موحدى بودند که رفتند شما فکر کار خودتان باشيد دفتر اعمال ايشان برچيده شده و ديوان کردار شما گسترده است انتساب بآن بزرگواران مثمر ثمر براى شما نيست خداوند از بنده عمل ميخواهد پاداش اعمال صالحه ايشان از آن خودشان است چنانچه مسئوليت اعمال سيئه آنها بعهده شما نيست.