پیام‌های تفسیر نور

1- ميزان ايمان را هنگام قرار گرفتن سر دو راهى دنيا و آخرت مى‌توان شناخت. «أَحَبَّ إِلَيْکُمْ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ جِهادٍ» «1». تفسير الميزان. جلد 3 - صفحه 399 2- براى عبور از پل‌هاى مادّيت، بايد عقايد و انس با خدا را تقويت کرد. إِنْ کانَ آباؤُکُمْ‌ ... وَ أَمْوالٌ‌ ... أَحَبَّ إِلَيْکُمْ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ‌ ... 3- عواطف فاميلى و امکانات مادّى نبايد مانع جهاد شود و هرکجا مانع شد، زمينه‌ساز قهر الهى است. إِنْ کانَ آباؤُکُمْ‌ ... وَ أَمْوالٌ‌ ... أَحَبَ‌ ... فَتَرَبَّصُوا ... (در راه دوستى خدا و جهاد در راه او بايد از همه چيز و همه کس گذشت. زيرا حفظ دين، بر حفظ روابط خانوادگى، عاطفى و اقتصادى مقدّم است.) 4- اگر رفاه در زندگى اصل شد، انسانيّت سقوط مى‌کند و سبب دورى از خدا ورسول است وقهر و غضب نامعلومى را در انتظار دارد. «يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ» 5- رفاه طلبانِ مسئوليّت گريز، مشمول هدايت الهى نمى‌شوند. «لا يَهْدِي» 6- برترى دادن مادّيات بر امور معنوى، نشانه‌ى فسق است. أَحَبَّ إِلَيْکُمْ‌ ... الْفاسِقِينَ‌ (مرز ايمان و فسق، رها کردن معنويات است)