پیام‌های تفسیر نور

1- با آنکه فقط گروهى از يهود، عُزير را فرزند خدا مى‌دانستند، ولى چون ديگران نيز سکوت کردند، نسبتِ انحراف به همه داده است. «قالَتِ الْيَهُودُ» 2- درباره‌ى شخصيّت‌هاى دينى والهى نبايد غلّو کرد. عُزَيْرٌ ابْنُ اللَّهِ‌ ... الْمَسِيحُ‌ ... 3- عقايد يهود و نصارى، آميخته به خرافات است. «ذلِکَ قَوْلُهُمْ بِأَفْواهِهِمْ» 4- مشرکان، بت‌ها را شريک خدا و فرشتگان را دختران خدا مى‌دانستند، يهود و نصارى، عُزير و عيسى را پسر خدا، از اين جهت کلامشان به کلام کفّار شباهت داشت. «يُضاهِؤُنَ قَوْلَ الَّذِينَ کَفَرُوا» 5- ريشه‌ى خرافات در مذهب يهود و نصارى، در عقايد کفّار پيشين است. «يُضاهِؤُنَ قَوْلَ الَّذِينَ کَفَرُوا مِنْ قَبْلُ»