پیام‌های تفسیر نور

1- اطاعت بى‌قيد و شرط از غير خدا، نوعى عبادت غير خداست. «ما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا إِلهاً واحِداً» 2- انسان‌پرستى به هر شکل، شرک است. هيچ شخصيّتى نبايد بت شود. «اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ» 3- پيامبرِ معصوم که همه‌ى فکر و هدفش خداست، حسابى جدا از علما دارد، لذا نام مسيح جداگانه مطرح شده است. أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ‌ ... وَ الْمَسِيحَ‌ 4- عشق‌ها، دوستى‌ها و اطاعت‌ها بايد حدّ و مرز داشته باشد. هر نوع نظام، قطب، مراد، مرشد، اطاعت تشکيلاتى و حزبى و ...، اگر سرچشمه‌اش وحى و امر خدا نباشد، شرک است. اتَّخَذُوا ... أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ‌ 5- خطر انحراف از توحيد به شرک، هميشه و همه جا بوده است. اتَّخَذُوا ... أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ‌ 6- تنها خداوند حقّ قانونگذارى دارد. آنان که قانون غيرخدا را مى‌پذيرند، ازمدار اسلام، خارجند. «اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ» 7- غلوّ و زياده‌روى درباره‌ى انبيا، پرستش انبيا و يا آنان را فرزند خدا دانستن، شرک است. «سُبْحانَهُ عَمَّا يُشْرِکُونَ» «1». تفسير نورالثقلين. «2». بحار، ج 2، ص 98. «3». شعراء، 98. تفسير نور(10جلدى)، ج‌3، ص: 409