1- توطئه دشمنان، دائمى وبىوقفه است. «يُرِيدُونَ» (فعلمضارع، نشانه استمرار و تداوم است)
2- احکام اسلام ودين خدا، نور است ونور، سرچشمهى حيات. «نُورَ اللَّهِ»
3- هرچند گروههاى کفّار هر دستهاى به نوعى تلاش مىکنند، امّا هدف همهى آنها خاموش ساختنِ فروغ دين است. «يُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ»
4- تلاشهاى کافران در مبارزه با دين، مثل فوت کردن به خورشيد است. «2»
«يُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ»
5- يکى از تلاشهاى دشمنان دين، تبليغات است. «بِأَفْواهِهِمْ»
6- اگر نداى اسلام از زبان پيامبر نور است، تداوم آن در شکل امامت، اتمام نور است. «3» «يُتِمَّ نُورَهُ»
«1». بحار، ج 23، ص 320.
«2». نمرودها، فرعونها، بنىاميه و بنىعباس و امثال آنان، نمونههاى عملى تلاش کفّارند.
«3». چنانکه در آيهى اکمال دين، مسألهى امامت به عنوان اتمام نعمت به حساب آمده است: «اليوم اکملت لکم دينکم و اتممت عليکم نعمتى». مائده، 3.
جلد 3 - صفحه 410
7- خداوند به طرفداران حق، وعدهى پيروزى داده است. أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ ...
8- خداوند، فروغ دين را نه تنها حفظ مىکند، بلکه گسترش مىدهد. «يُتِمَّ نُورَهُ»
9- کفّار بدانند که با ارادهى حتمى خداوند براى پيروزى دين حقّ، طرفاند و هرگونه تلاش بر عليه مکتب اسلام محکوم به شکست است. «يُتِمَّ نُورَهُ»
10- اسلام مکتبى جاودانه بوده، «يُتِمَّ نُورَهُ» و مخالف آن کافر است. «وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُونَ»
11- ارادهى الهى، در مسير راضى ساختن پيامبر خويش است، هرچند کفّار را خوش نيايد. «1» «وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُونَ»