نکته‌های تفسیر نور

سال، دوازده ماه دارد و کلمه‌ى «شَهْرُ» (ماه) نيز دوازده بار در قرآن آمده است. «1» عدد دوازده که بارها در قرآن آمده است، عدد مبارکى است؛ تعداد رهبران بنى‌اسرائيل و چشمه‌هاى آب زلال که با معجزه‌ى موسى عليه السلام جوشيد، عدد امامان اهل بيت عليهم السلام و ... دوازده است. چهار ماهى که جنگ در آن حرام است عبارتند از: ذى القعده، ذى الحجّه، محرّم و رجب. سه ماه اوّل پى‌درپى است. «2» نظام حرکت ماه به دور زمين و چرخشى که به اراده‌ى الهى در منظومه‌ى شمسى در طول سال است، از آغاز خلقت بر اين کرات حاکم بوده است. احترام ماههاى حرام تا وقتى است که دشمن از آن سوء استفاده نکند و در اين ماهها حمله و هجوم نياورد والّا اگر دشمن حمله کرد، دفاع لازم است. طبق آيه‌ى 194 سوره بقره: «وَ الْحُرُماتُ قِصاصٌ، فَمَنِ اعْتَدى‌ عَلَيْکُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدى‌ عَلَيْکُمْ»، همه‌ى چيزهاى مورد احترام، قابل قصاص است. هر کس از قانون عدم تعرّض، سوء استفاده کرد و بر شما تجاوز کرد، شما هم به همان گونه عمل کنيد. تعبير ثابت و پا بر جا بودن اين آيين، شايد اشاره به اين باشد که احترام چهارماه در همه‌ى اديان آسمانى ثابت بوده است. (طبق روايات) در برخى روايات از امام باقر عليه السلام، دوازده امامِ پس از پيامبر اسلام، به عنوان تأويل اين آيه شمرده شده است. «3»