تفسیر نور (محسن قرائتی)
إِنَّمَا النَّسِي‌ءُ زِيادَةٌ فِي الْکُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذِينَ کَفَرُوا يُحِلُّونَهُ عاماً وَ يُحَرِّمُونَهُ عاماً لِيُواطِؤُا عِدَّةَ ما حَرَّمَ اللَّهُ فَيُحِلُّوا ما حَرَّمَ اللَّهُ زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمالِهِمْ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْکافِرِينَ «37»
همانا تأخير (و تغيير ماههاى حرام به ماههاى ديگر،) سبب افزايش در کفر است، که به وسيله آن کافران گمراه مى‌شوند. (آنها) يک سال (جنگ در ماههاى حرام) را (به سليقه و تمايل و مصلحت‌انديشى،) حلال مى‌دانند و يک سال آن را حرام، تا با تعداد ماههايى که خداوند حرام ساخته، مطابق آيد. از اين رو آنچه را خدا حرام کرده حلال مى‌کنند. کارهاى ناپسند آنها، در نظرشان زيبا جلوه يافته است و خداوندکافران را هدايت نمى‌کند.