1- به مقدّسات احترام بگذاريم. دخل و تصرّف و بازى کردن با قانون الهى، کفر است. «إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيادَةٌ فِي الْکُفْرِ» چهار ماه تعطيلى مطرح نيست، بلکه نافرمانى در آنچه خدا فرموده مهم است.
2- کفر داراى درجات و مراحلى است. «زِيادَةٌ فِي الْکُفْرِ»
3- يکى از عوامل گمراهى کفّار، جابهجايى ماههاى حرام بوده است. «يُضَلُّ بِهِ
«1». تفسير نورالثقلين.
جلد 3 - صفحه 420
الَّذِينَ کَفَرُوا»
4- يکى از عوامل انحراف مردم، تفسير و تحليلهاى غلط، براى دست بردن در احکام و قوانين الهى است. يُحِلُّونَهُ عاماً ...
5- اعراب جاهلى با اينکه ماهها را جابجا مىکردند، ولى به مقدار زمان آن معتقد بودند. «لِيُواطِؤُا عِدَّةَ ما حَرَّمَ اللَّهُ»
6- آنکه کار خود را بد بداند، شايد هدايت شود، امّا آنکه زشتکارىهاى خود را زيبا مىبيند، هدايت او دشوار است. زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمالِهِمْ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي ...