تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
صِبْغَةَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً وَ نَحْنُ لَهُ عابِدُونَ (138)
ترجمه
رنگ نمودنى از خدا و کيست بهتر از خدا در رنگ نمودن و ما مر او را پرستندگانيم.
تفسير
نصارى اولاد خودشان را در آب زردى شست و شو مينمودند و ميگفتند اين رنگ نمودن تطهير آنها است و تحقق نصرانيت را در آنها باين عمل ميدانستند و آن آب را معموديه و شست و شوى بآنرا غسل تعميد ميناميدند لذا خداوند باين آيه شريفه مسلمانان را تعليم فرمود که در مقابل آنها مناسب با بيان خودشان بگويند رنگ نمود خداوند ما را رنگ نمودنى مخصوص و آن فطرتى است که خلق فرمود ما را بر آن که آن اسلام است چنانچه در کافى و عياشى از حضرت صادق (ع) روايت نموده است و نيز از آنحضرت روايت شده است که آن رنگ نمودن اهل ايمان است بولايت در وقت ميثاق و اينکه از اسلام و ايمان فطرى برنگ تعبير شده است براى آنستکه اثر آن که نور ايمان است ظاهر است در صورت و داخل است در قلب مانند اثر رنگ که ظاهر است در جامه و داخل است در باطن آن و براى آنکه در کلام صنعت مشاکله که يکى از صنايع لطيفه بديع است اعمال شود و آن آنستکه لفظى که در کلام طرف است براى
جلد 1 صفحه 179
اداء مقصد در مقابل او استعاره شود مانند آنکه کسى بگويد بيا برويم منزل برايت آش خوبى بپزم در مقابل گفته شود اگر ممکن است برايم عباى خوبى بپز بهتر است و معلوم است که رنگ طبيعى بهترين رنگها است و صنع الهى بهترين صنعها است و مسلمانان فقط خدا را عبادت مىکنند و روح القدس و مسيح را شريک او نميدانند.