تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) قُلْ أَ تُحَاجُّونَنا فِي اللَّهِ وَ هُوَ رَبُّنا وَ رَبُّکُمْ وَ لَنا أَعْمالُنا وَ لَکُمْ أَعْمالُکُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُخْلِصُونَ (139) ترجمه‌ بگو آيا محاجه مى‌کنيد با ما در خدا و او است پروردگار ما و پروردگار شما و براى ما است اعمال ما و براى شما است اعمال شما و ما مر او را مخلصانيم.. تفسير گفته‌اند اهل کتاب با مسلمانان محاجه مينمودند به اين که ما از قديم داراى دين و کتاب بوديم و انبيا همه از ما بودند اگر پيغمبرى مبعوث شود بايد از ما باشد نه از اعراب مکه که بت پرست بوده و هستند لذا خداوند جواب آنها را باين تقريب بيان فرموده است که مجادله در امر و اختيار خداوند سزاوار نيست البته خدائى که پروردگار ما و شما است و نسبت آن بتمام قبائل و صاحبان اديان يکى است هر کس را از هر قبيله شايسته خلعت رسالت ميداند انتخاب ميفرمايد و ميزان قرب بندگان بخدا عمل آنها و شرط عمل اخلاص است و ما موحد و مخلصيم در اعمال و شما مشرک پس ما اولى هستيم باختيار خداوند پيغمبر خود را از بين ما.