1- پيامبر ورهبر، سيماى نظام اسلامى وامّت است. «تُصِبْکَ» به جاى «تُصِبْکُمْ»
2- دوستان و دشمنان خود را هنگام سختىها و حوادث تلخ و شيرين بشناسيم.
إِنْ تُصِبْکَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ ...
3- در جنگهاى پيامبر، هم پيروزى وجود داشت وهم شکست. حَسَنَةٌ ... مُصِيبَةٌ
4- منافقان فرصتطلب، از ناگوارىهاى مسلمانان به نفع مقاصد خود، سوء
«1». «احَسِبَ الناس ان يُترکوا ان يقولوا آمنّا وهم لايُفتنون». عنکبوت، 2.
«2». در جاى ديگر مىخوانيم: «مَن کَسب سيّئةً واحاطتبه خطيئتُه فاولئک اصحاب النّار» بقره، 81.
جلد 3 - صفحه 435
استفاده و از تيزهوشى و آيندهنگرى خود تبليغ مىکنند. «أَخَذْنا أَمْرَنا مِنْ قَبْلُ»