پیام‌های تفسیر نور

1- رهبر و امّت در غم و شادى شريک همند. آيه‌ى قبل‌ «تُصِبْکَ» اينجا «يُصِيبَنا» 2- ما مأمور به تکليفيم، نه ضامن نتيجه. جهاد مى‌کنيم، ولى مقدّرات به دست خداست. «إِلَّا ما کَتَبَ اللَّهُ لَنا» 3- مؤمنان واقعى حتّى سختى‌هاى جبهه را در راستاى منافع و مصالح خود مى‌بينند. «کَتَبَ اللَّهُ لَنا» 4- مقدّرات انسان، از پيش نوشته شده است. «کَتَبَ اللَّهُ لَنا» 5- آنچه خداوند براى مؤمن مقدّر کرده خير است، چون مولى براى بنده‌اش، بد نمى‌نويسد. «کَتَبَ اللَّهُ لَنا هُوَ مَوْلانا» 6- مؤمن، خود را تحت ولايت خدا مى‌داند. «هُوَ مَوْلانا» 7- بالاترين درجه‌ى توحيد، حرکت در مدار قانون الهى و سپردن سرنوشت به دست خداى حکيم است. «هُوَ مَوْلانا» 8- تنها بايد بر خدا تکيه کرد. «عَلَى اللَّهِ» 9- شرط ايمان، توکّل بر خداست. «فَلْيَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُونَ» تفسير نور(10جلدى)، ج‌3، ص: 436