اين آيه، هشدار به اهل کتاب است که از ادّعاهاى بى‌دليل دست بردارند. آنها مى‌گفتند: ما به خدا نزديکتر و يا فرزندان او و يا محبوبان او هستيم. بنى‌اسرائيل گمان مى‌کردند که بايد همه‌ى انبيا از نژاد آنان باشند و بخاطر قديمى بودن دين آنان و کتاب تورات، خودشان را برتر مى‌دانستند و لطف الهى را فقط مخصوص خودشان دانسته و با اين گمان با مسلمانان محاجّه و گفتگو مى‌کردند.