در آيه‌ى قبل، به صورت فرض بيان شد که منافقان، چه با علاقه و چه از روى بى‌ميلى اگر انفاق کنند، پذيرفته نيست. اينجا صورت واقعى و وجود خارجى را بيان مى‌کند که انفاقشان از روى کراهت است، نه علاقه.
از امتيازات درآمدهاى دولت اسلامى از قبيل خمس، زکات، صدقات و انفاقات بر ديگر درآمدهاى دولتى، موارد ذيل است:
1. افراد، با اراده و انتخاب و بر اساس وجدان دينى مى‌پردازند.
2. بدون ترس و با قصد قربت مى‌پردازند.
3. پرداخت‌هاى مالى را غنيمت و ذخيره‌ى قيامت مى‌دانند.
4. گيرنده‌ى مال را عالِم عادل انتخاب مى‌کنند.
5. مورد مصرف را مى‌دانند و زير نظر دارند.
6. ساده‌زيستى را شرط گيرنده مى‌دانند و خدا را شکر مى‌کنند.