تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَأً أَوْ مَغاراتٍ أَوْ مُدَّخَلاً لَوَلَّوْا إِلَيْهِ وَ هُمْ يَجْمَحُونَ (57) لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَأً: اگر بيابند اين منافقين پناهى که بدان الجاء توان نمود از قلعه يا قله کوهى يا جزيره‌اى. أَوْ مَغاراتٍ‌: يا غارها در کوهها يا سرداب‌ها. أَوْ مُدَّخَلًا: يا سوراخى که در آنجا مخفى شوند با اينکه اين مکان‌هاى ثلاثه شر الامکنه است. لَوَلَّوْا إِلَيْهِ‌: هر آينه روى بدان کنند از ترس شما يا اعراض کنند از شما بدان مکان رفته. وَ هُمْ يَجْمَحُونَ‌: در حالتى که ايشان سرعت کنند و شتاب نمايند در رفتن به سرعتى که به منع کسى باز نگردند مانند اسب سرکش. حاصل آيه شريفه آنکه: منافقان اگر جائى مى‌دانستند که به سبب پناه به آن از ترس شما در امان بودند، هر آينه به شتاب تمام از شما معرض و به آن مکان مقبل مى‌شدند.