1- زن و مرد در برابر تکاليف الهى مساوى هستند. «الْمُنافِقُونَ وَ الْمُنافِقاتُ»
2- کيفرهاى الهى نتيجه عملکرد خود ما ومقابله به مثل است. (در آيه 65، منافقان مسلمانان را به بازى گرفته و استهزا مىکردند، در اين آيه خداوند با کلمهى «وَعَدَ» و «حَسْبُهُمْ» که نشانهى وعده به خوبى و کفايت رضايتبخش است، به نوعى آنان را استهزا و تحقير کرده است)
3- وعدهى دوزخ، ابتدا براى منافقان است، سپس کافران. «وَعَدَ اللَّهُ الْمُنافِقِينَ وَ الْمُنافِقاتِ وَ الْکُفَّارَ»
4- منافقان، هرچند در دنيا خود را در کنار مؤمنان جاى دهند، ولى در آخرت، در رديف کفّار خواهند بود. الْمُنافِقِينَ ... وَ الْکُفَّارَ
5- دوزخ، مجموعهى هرگونه رنج و بلاست، پس براى منافقان و کافران کافى است. «هِيَ حَسْبُهُمْ»
تفسير نور(10جلدى)، ج3، ص: 460