پیام‌های تفسیر نور

1- تاريخ و سرنوشت امّت‌ها، به يکديگر شبيه است. «کَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِکُمْ» 2- راه کفر و نفاق هميشه بوده وسنّت الهى نيز يکسان است. «کَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِکُمْ» 3- قدرت نظامى، «قُوَّةً» و اقتصادى، «أَمْوالًا» و نيروى انسانى، «أَوْلاداً» مانع قهر الهى نيست. 4- منافقان وکفّار، به قدرت، مال وفرزند خود تکيه دارند. کانُوا أَشَدَّ مِنْکُمْ قُوَّةً وَ ... 5- در بهره‌مند شدن از منافع دنيوى، ايمان شرط نيست، کفّار و منافقان نيز نصيب دارند. «فَاسْتَمْتَعُوا» 6- کامجويى‌ها و کاميابى‌هاى دنيوى، زود گذر است. «فَاسْتَمْتَعُوا بِخَلاقِهِمْ» 7- هر کاميابى و نعمتى، نشانه‌ى لطف الهى نيست. فَاسْتَمْتَعُوا ... حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ‌ جلد 3 - صفحه 461 8- خداوند در دنيا براى منحرفان از حق، بهره‌اى قرار داده است. «بِخَلاقِهِمْ» ولى در آخرت، هيچ بهره و نصيبى ندارند. «1» 9- فرو رفتن و غرق شدن در فساد و دين ستيزى، عامل سقوط است. «خُضْتُمْ، خاضُوا» وگرنه، توبه و بازسازى پس از هرگناه، مى‌تواند نجات‌بخش باشد. 10- کفر ونفاق، سبب حبط اعمال است. «حَبِطَتْ»