برخى از آنان که در جنگ تبوک شرکت نکردند، نزد پيامبر آمده و درخواست مى‌کردند که توبه‌ى آنان را بپذيرد. اين آيه مى‌فرمايد: توبه‌پذير خداست، نه ديگرى، و صدقات و زکاتى که به پيامبر و امام داده مى‌شود، در حقيقت گيرنده‌اش خداوند است.
چون پيامبر به فرمان خدا زکات مى‌گيرد، در حقيقت خدا زکات گيرنده است. نظير آيه‌ى بيعت: «إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَکَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ» «1» هر کس با تو اى پيامبر بيعت کند، گويا با خدا بيعت کرده‌است.
امام صادق عليه السلام فرمود: صدقه در دست فقير قرار نمى‌گيرد، مگر آنکه در دست خدا قرار گيرد. آنگاه اين آيه را تلاوت فرمود. «2»
از امام صادق عليه السلام سؤال شد که آيا گرفتن زکات مخصوص پيامبر است يا بعد از آن حضرت نيز ادامه دارد؟ حضرت فرمودند: آرى، ادامه دارد. «3»