اين آيه که بيان کنندهى آگاهى خدا وپيامبر ومؤمنان از عملکرد ماست، همان عقيدهى شيعه را مبنى بر «عرضهى اعمال» بر اولياى خدا بيان مىکند. اين عرضه، روزانه يا هر هفته و هر ماه انجام مىگيرد و اگر اعمال ما خوب باشد، اولياى خدا از ما شاد مىشوند و اگر بد باشد، نگران و اندوهگين مىگردند. ايمان به اين عرضهى عمل، در ايجاد تقوا و حيا مؤثّر است. امام صادق عليه السلام فرمود: اى مردم! با گناهِ خود، رسول خدا را ناراحت نکنيد. «1»
به گفتهى روايات، مراد از «مؤمنون»، امامان معصومند که خداوند آنان را از اعمال ما آگاه مىسازد. «2»
«1». تفسير کنزالدقائق.
«2». تفسير کنزالدقائق.
جلد 3 - صفحه 500