نکته‌های تفسیر نور

در آيه‌ى قبل، سخن از رأفت ودلسوزى پيامبر بود، در اين آيه مى‌فرمايد: مبادا کسى خيال کند که سوز، تلاش و رأفت آن حضرت به مردم به خاطر نيازِ به مردم بوده است، زيرا اگر جلد 3 - صفحه 530 همه‌ى مردم از او اعراض کنند، خدا با اوست. همان‌گونه که اگر همه‌ى مردم رو به خورشيد کنند يا پشت به آن، هيچ اثرى در خورشيد ندارد. امام صادق عليه السلام فرمود: مراد از «عرش عظيم»، «مُلک عظيم» است. «1» خدايى که نظام عظيم هستى را حفظ وتدبير مى‌کند، انسان کوچکى را نيز مى‌تواند تحت الطاف خويش نگهدارى کند. امام حسين عليه السلام در دعاى عرفه خطاب به خداوند عرض مى‌کند: «ما ذا وَجَد مَن فَقدک و ما ذا فَقَد مَن وجدک؟» هر که تو را ندارد، چه دارد؟ و هر که تو را دارد، چه ندارد؟