اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحِيمِ
الر تِلکَ آياتُ الکِتابِ الحَکِيمِ «1»
اخبار وارده در فضيلت اينکه سوره مبارکه از إبن بابويه و از عياشي از فضيل از حضرت صادق عليه السّلام فرمود
(من قرء سورة يونس في کل شهرين او ثلاثة لم يخف عليه ان يکون من الجاهلين و کان يوم القيمة من المقربين)
و از حضرت باقر عليه السّلام روايت کرده که امر فرمود بقرائت اينکه سوره راوي قرائت کرد تا رسيد بآيه 26 لِلَّذِينَ أَحسَنُوا الحُسني وَ زِيادَةٌ الاية فرمود
(قال رسول اللّه صلّي اللّه عليه و آله و سلّم انّي لاعجب کيف لا اشيب اذا قرأت القرآن)
تفسير الر از حضرت صادق عليه السّلام مرويست فرمود
(انا اللّه الرؤف)
و از علي بن ابراهيم که گفت از حروف اسم اعظم است که ائمه [ع] تأليف ميکنند و دعاء ميکنند مستجاب ميشود.
اقول- در مجلد اول ابتداء سوره بقره ما مفصلا حروف مقطعه قرآن را بيان کرديم و خلاصه آن اينکه اينها رموز است بين خدا و رسول و از متشابهات قرآن است که وَ ما يَعلَمُ تَأوِيلَهُ إِلَّا اللّهُ وَ الرّاسِخُونَ فِي العِلمِ آل عمران آيه 3
جلد 9 - صفحه 342
3 تلک ممکن است اشاره بجميع آيات القرآني باشد و لکن بعيد نيست که اشاره بآيات همين سوره باشد زيرا تلک اشاره بقريب است آياتُ الکِتابِ الحَکِيمِ يعني آيات اينکه سوره از آيات قرآن مجيد است و در اول سوره بقره ذلِکَ الکِتابُ اسامي قرآن را متذکر شديم و اطلاق کتاب ممکن است که در لوح محفوظ ضبط شده بَل هُوَ قُرآنٌ مَجِيدٌ فِي لَوحٍ مَحفُوظٍ بروج آيه 22، و در کتاب مکنون إِنَّهُ لَقُرآنٌ کَرِيمٌ فِي کِتابٍ مَکنُونٍ لا يَمَسُّهُ إِلَّا المُطَهَّرُونَ واقعه آيه 77، و در نزد کتاب وحي و در مجموع بين الدفتين، و اطلاق حکيم بر آيات بمناسبت محکم بودن آيات آياتٌ مُحکَماتٌ هُنَّ أُمُّ الکِتابِ آل عمران آيه 3، يا مطابق و موافق حکم و مصالح است.