«قَدَمَ صِدْقٍ» چند معنى دارد:
1. سابقه‌ى خوب. مثل «قدمٌ فى الحرب، قدم فى الاسلام»، يعنى در مبارزه و در اسلام پيشگام و سابقه دارد.
2. مقام و منزلتِ صدق و نيکو.
3. رهبر و پيشواى صدق. در روايات شيعه و سنّى «قَدَمَ صِدْقٍ» را رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و على عليه السلام دانسته‌اند. «1»
4. شفاعت. در روايتى مراد از «قَدَمَ صِدْقٍ» مقام شفاعت معرّفى شده است. «2»
کافران در ردّ رسالت پيامبر هيچ گونه دليل ومنطقى نداشتند، بلکه با بعيد دانستن آن، از پذيرش آن شانه خالى مى‌کردند. چنانکه اصول اعتقادى را نيز فقط باتعجّب انکار مى‌کردند:
در توحيد: «أَ جَعَلَ الْآلِهَةَ إِلهاً واحِداً» «3»
در نبوّت: «أَ هذَا الَّذِي بَعَثَ اللَّهُ رَسُولًا» «4»
در معاد: «مَنْ يُحْيِ الْعِظامَ وَ هِيَ رَمِيمٌ» «5»
در امامت: «أَنَّى يَکُونُ لَهُ الْمُلْکُ وَ لَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمالِ» «6»
«1». تفاسير قرطبى وبرهان.
«2». تفسير نورالثقلين.
«3». ص، 5.
«4». فرقان، 41.
«5». يس، 78.
«6». بقره، 247.
جلد 3 - صفحه 536