1- اگر روحيّهى حقيقت طلبى نباشد، علم به تنهايى کافى نيست. يهود با آن شناخت عميق از رسول خدا، باز هم او را نپذيرفتند. «يَعْرِفُونَ ... لَيَکْتُمُونَ»
«1». فتح، 29.
«2». بقره، 159.
جلد 1 - صفحه 227
2- حتّى دربارهى دشمنان، انصاف را مراعات کنيم. قرآن، کتمان را به همهى اهلکتاب نسبت نمىدهد. «فَرِيقاً مِنْهُمْ لَيَکْتُمُونَ»