تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْکِتابَ يَعْرِفُونَهُ کَما يَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمْ وَ إِنَّ فَرِيقاً مِنْهُمْ لَيَکْتُمُونَ الْحَقَّ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ (146)
الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْکِتابَ: آنانکه عطا فرموديم ايشان را کتاب تورات و انجيل، يَعْرِفُونَهُ: مى‌شناسند پيغمبر را در صدق نبوت، کَما يَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمْ: همچنانکه مى‌شناسند پسران خود را، يعنى اهل کتاب مى‌شناسند حضرت خاتم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به اوصاف و معجزات مانند شناسائى پسران خود که مشتبه بغير نمى‌شود بلاشک و شبهه مى‌دانند که آن حضرت پيغمبر حق است، لکن به جهت عناد انکار کنند.
يکى از اصحاب نقل نموده که خواستم از اهل کتاب که مصدق اين آيه باشد و به آن اعتراف کند بشناسم، از عبد اللّه سلام عالم بزرگ يهود پرسيدم: شما در کتاب خود اين پيغمبر را مى‌شناسيد؟ گفت: من او را از پسر خود که در ميان اطفال بازى کند بهتر مى‌شناسم. گفتم: چگونه؟
گفت: من هيچ شک ندارم در اينکه حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم پيغمبر خدا مى‌باشد، و اما پسر من ممکن است مادرش خيانت کرده باشد و از ديگرى حاصل نموده به من نسبت دهد. من تعجب نمودم از تشبيه او با تشبيهى که حق تعالى در اين آيه فرموده در معرفت يهود پيغمبر مکرم عليه السّلام را.
وَ إِنَّ فَرِيقاً مِنْهُمْ: و بدرستى که گروهى از ايشان، لَيَکْتُمُونَ الْحَقَ:
هر آينه مى‌پوشانند حق را که صفت حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است از عوام. وَ هُمْ يَعْلَمُونَ: و حال آنکه ايشان مى‌دانند کتمان حق را، يعنى دانسته انکار حق را نمايند.
تفسير اثنا عشرى، ج1، ص: 283