نکته‌های تفسیر نور

در حديث آمده است: انسان چون از قبرش در قيامت بر مى‌خيزد، عمل صالحش به صورتى نورانى نزد او مجسّم شده، او را به بهشت هدايت مى‌کند. «1» هدايت الهى، جريانى مداوم است. هرلحظه بر هدايت مؤمنان مى‌افزايد و آنان را از پرتگاه‌ها حفظ مى‌کند ودر بن‌بستِ دنيا راهى به رويشان باز مى‌کند: «يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً» «2»، راه را برايشان نمايان مى‌کند: «نُوراً يَمْشِي بِهِ» «3»، گره از کارشان مى‌گشايد: «أَصْلَحَ بالَهُمْ» «4»، همه جا کفايتشان مى‌کند: «فَهُوَ حَسْبُهُ» «5» و در قيامت هم به بهشت رهنمونشان مى‌کند: «يَسْعى‌ نُورُهُمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ» «6» همه‌ى اين هدايت‌ها از مفهوم کلّىِ‌ «يَهْدِيهِمْ» بر مى‌آيد، که مورد آن را مشخّص نفرموده است تا شامل همه‌ى اينها بشود. «1». تفسير نمونه. «2». طلاق، 2. «3». انعام، 122. «4». محمّد، 2. «5». طلاق، 3. «6». حديد، 12. جلد 3 - صفحه 544