پیام‌های تفسیر نور

1- آيات ونشانه‌هاى شناخت الهى بايد براى مردم بيان شود. إِذا تُتْلى‌ ... 2- هيچ‌کس حتى پيامبر نمى‌تواند قانون الهى را تغيير دهد. «ما يَکُونُ لِي أَنْ أُبَدِّلَهُ» 3- هرگز تسليم بهانه‌جويى‌ها و هوسهاى مردم نشويم. اصل آن است که خدا مى‌گويد، نه آنچه مردم مى‌خواهند. «ما يَکُونُ لِي أَنْ أُبَدِّلَهُ» 4- هيچ بشرى حتّى پيامبر، در قرآن دست نداشته است. «مِنْ تِلْقاءِ نَفْسِي» 5- اضافه شدن پيروان، به قيمت تغيير و تحريف مکتب و دست برداشتن از اصول، ارزشى ندارد. (با توجّه به شأن نزول) 6- پيامبران، معصومند و جز از وحى پيروى نمى‌کنند. «إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا ما يُوحى‌» 7- ياد معاد، عامل تقوا و مصونيّت از گناه است. «إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ»، همچنان که غفلت از معاد، عامل بهانه‌گيرى است. «لا يَرْجُونَ لِقاءَنَا» 8- سرچشمه‌ى عصمت انبيا، ايمان و يقين به معاد است. «إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ»