براى کلمه «وِجْهَةٌ» دو معناست: قبله و طريقه. اگر اين کلمه را همانند اکثر مفسّران به معناى قبله بگيريم، معناى آيه همان است که ترجمه کرده‌ايم. امّا اگر کلمه «وِجْهَةٌ» را به معناى طريقه و شيوه بگيريم، معناى آيه اين است: براى هر انسان يا گروهى، راه و طريقى است که به سوى همان راه کشيده مى‌شود و هر کس راهى را سپرى مى‌کند. و اين معنا
جلد 1 - صفحه 228
نظير آيه‌ى 84 سوره‌ى اسراء است که فرمود: «کُلٌّ يَعْمَلُ عَلى شاکِلَتِهِ»
بعضى مفسّران، مراد از «هو» در «هُوَ مُوَلِّيها» را خدا دانسته‌اند که در اين صورت معناى آيه چنين مى‌شود: هر کس قبله‌اى دارد که خداوند آنرا تعيين کرده است.
سبقت در کار خير، ارزش آن را افزايش مى‌دهد. در قرآن با واژه‌هاى «سارِعُوا»، «سابِقُوا» و «فَاسْتَبِقُوا» در مورد کار خير بکار رفته است. و در ستايش انبيا مى‌فرمايد:
«يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ» «1»* آنها در نيکى‌ها، شتاب و سرعت مى‌گيرند.
در برخى روايات ذيل اين آيه آمده: در زمان ظهور امام زمان عليه السلام علاقمندان آن حضرت، از اطراف و اکناف جهان يکجا در حضور ايشان جمع خواهند شد. «2»