تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ لِکُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيها فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ أَيْنَ ما تَکُونُوا يَأْتِ بِکُمُ اللَّهُ جَمِيعاً إِنَّ اللَّهَ عَلى کُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (148)
ترجمه
و از براى هر کسى قبله است که او روى آورنده است بآن پس پيشى گيريد کارهاى خوب را هر جا که باشيد مىآورد شما را خداوند تمامى همانا خدا بر همه چيز توانا است.
تفسير
از براى هر قومى قبله و ملت و شريعتى است که خداوند روى ظاهر و باطن يعنى صورت و قلب آنها را متوجه بآن فرموده چنانچه در اسلام امر بتوجه به کعبه شده است پس نبايد مسلمانان تزلزلى از اين باب در خاطر راه دهند بلکه بايد شاکر باشند که مستقل در قبله و شريعت شدهاند و دين آنها ناسخ اديان سابقه گشته پس بايد سبقت گيرند بر يکديگر در کليه کارهاى خوب که بهتر از همه نماز است و بايد بدانند که هر جا باشند و هر عمل خيرى که از آنها صادر شود و بميرند خداوند آنها و اعمالشان را در روز قيامت جمع ميفرمايد و هر کس را بپاداش خود ميرساند چون خدا بر هر امرى قادر است اين مفاد ظاهر آيه است ولى در اخبار اهل بيت عليهم السلام باصحاب امام زمان (ع) در وقت ظهور تفسير شده است که آنها را خداوند جمعآورى ميفرمايد و در مجمع و عياشى از حضرت رضا (ع) نقل نموده که وقتى قيام نمايد قائم ما خداوند جمع مينمايد جميع شيعيان ما را از جميع بلاد و در اکمال الدين و عياشى از حضرت صادق (ع) نقل نموده که همانا اين آيه نازل شده است در اصحاب قائم (ع) و ايشان شبانه از بسترهايشان برميخيزند و صبح در مکه حاضرند و بعضى هم روز با ابر حرکت ميکنند ما آنها را باسم و رسم و حسب و نسب ميشناسيم.