نکته‌های تفسیر نور

امام باقر عليه السلام فرمود: اين آيه در مورد اهل بدعت وشبهات وشهوات است. «1» «ليلِ مُظلم»، شبى است که از نور ماه هيچ خبرى نيست که در هر ماه، يک شب چنين است. در مقابل «ليلِ مُقمِر» که مهتابش براى همه روشن است. به قرينه‌ى آياتى همچون: «وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْها غَبَرَةٌ. تَرْهَقُها قَتَرَةٌ. أُولئِکَ هُمُ الْکَفَرَةُ الْفَجَرَةُ» «2» و آيه‌ى‌ «فَأَمَّا الَّذِينَ اسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ أَ کَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمانِکُمْ» «3»، مى‌توان گفت که در اين آيه، جمله‌ى‌ «أُغْشِيَتْ وُجُوهُهُمْ قِطَعاً مِنَ اللَّيْلِ»، نظر به کفّار دارد. علاوه بر اين که‌ «السَّيِّئاتِ» الف و لام استغراق دارد و همه‌ى بدى‌ها را شامل مى‌شود که مهم‌ترين آنها کفر است.