تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ يَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعاً ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَکُوا مَکانَکُمْ أَنْتُمْ وَ شُرَکاؤُکُمْ فَزَيَّلْنا بَيْنَهُمْ وَ قالَ شُرَکاؤُهُمْ ما کُنْتُمْ إِيَّانا تَعْبُدُونَ «28»
و روزى که همه را (در قيامت) گردهم آوريم، آنگاه به مشرکان مىگوييم: شما و شريکانى که براى خدا مىپنداشتيد در جاى خود بمانيد (تا به حسابتان رسيدگى شود)، پس ميانشان جدايى مىافکنيم و معبودها (به مشرکين) مىگويند: شما (در حقيقت) ما رانمىپرستيديد، (بلکه در پى هوسها و اوهام خود بوديد).