پیام‌های تفسیر نور

1- ارشاد و هدايت، يکى از شئون خداوندى است. «قُلِ اللَّهُ يَهْدِي» (ملاک پرستش، توانايى براى هدايت کردن است) 2- هدايت صحيح، به علم گسترده و مصون از خطا، قدرت، محبّت و هدف نيازمند است. لذا جز خداوند و کسانى که او به عنوان راهنما تعيين کرده، «1». انبياء، 73. «2». قصص، 56. «3». تفسير الميزان. «4». احقاق‌الحق، ج 5، ص 28 و 635. جلد 3 - صفحه 569 ديگران نمى‌توانند هادى باشند. بت‌ها و طاغوت‌ها چگونه مى‌توانند هادى باشند؟ «1» «قُلِ اللَّهُ يَهْدِي لِلْحَقِّ» 3- کسى شايسته‌ى پيروى است که به حقّ راهنمايى مى‌کند. «أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ» 4- اصل نبوّت، امامت و اطاعت از رهبرىِ معصوم، يک اصل عقلى است. «فَما لَکُمْ کَيْفَ تَحْکُمُونَ»